<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
    <Article>
        <Journal>
            <PublisherName>سردبیر نشریه توسعه پایدار و ساختمان هوشمند</PublisherName>
            <JournalTitle>توسعه پایدار و ساختمان هوشمند</JournalTitle>
            <Issn>3092-7706</Issn>
            <Volume>1</Volume>
            <Issue>4</Issue>
            <PubDate PubStatus="epublish">
                <Year>2026</Year>
                <Month>03</Month>
                <Day>07</Day>
            </PubDate>
        </Journal>
        <ArticleTitle>
            آثار اقتصاد کلان سرمايه ­گذاري در بخش انرژي در ایران
        </ArticleTitle>
        <VernacularTitle>
            آثار اقتصاد کلان سرمايه ­گذاري در بخش انرژي در ایران
        </VernacularTitle>
        <FirstPage>55</FirstPage>
        <LastPage>66</LastPage>
        <ELocationID EIdType="pii">20</ELocationID>

        <ELocationID EIdType="doi">10.22034/SDSB.1.4.20</ELocationID>

        <Language>FA</Language>
        <AuthorList>
                        <Author>
                <FirstName>ملیحه</FirstName>
                <LastName>آشنا</LastName>
                <Affiliation></Affiliation>
            </Author>
                    </AuthorList>
        <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
                <History>
            <PubDate PubStatus="received">
                <Year>2026</Year>
                <Month>01</Month>
                <Day>13</Day>
            </PubDate>
        </History>
                <Abstract>
            &lt;p&gt;بخش انرژي يکي از زيرساخت­هاي مهم اقتصاد است. سرمایه‌گذاری در بخش انرژی می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر متغیرهای کلان اقتصادی داشته باشد و نقش کلیدی در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورها ایفا کند. اهداف سياست انرژي و نيز اهداف اقتصادي بدون توسعه بخش انرژي قابل دست­يابي نخواهد بود. در اين مطالعه يك مدل تعادل عمومي قابل محاسبه براي بررسي آثار رشد سرمايه‌گذاري بخش انرژي بر عملكرد اقتصادي ايران مورد استفاده قرار گرفته است. بدين منظور سه سناريو در مورد افزايش سرمايه گذاري با نرخ‌هاي 10، 20 و 30 درصد در بخش انرژي در نظر گرفته شده است. بر اساس ماتريس حسابداري اجتماعي سال 1390 تغيير برخي متغيرهاي كلان تحت اين سناريوها تجزيه و تحليل مي­شود. نتايج نشان مي‌دهد كه رشد توليد ناخالص داخلي تا حدود 4 درصد، و رشد صادرات تا حدود 12 درصد امکان­پذیر است. همچنین، درآمد و مصرف خانوار به طور قابل توجهی بهبود می­یابد. در بررسی آثار بین بخشی، بیشترین درصد تغییرات تولید و صادرات پس از بخش انرژی مربوط به بخش صنعت است که به بهبود دسترسی به انرژی و کاهش هزینه­های آن مرتبط است. قابل ذکر است که نتایج تحقیق افزایش انتشار کربن را نشان می­دهد و می­تواند در فرایند سرمایه­گذاری در بخش انرژی به لزوم تمرکز بر انرژی­های پاک اشاره کند تا این توسعه از لحاظ زیست محیطی هم پایدار باشد.   &lt;/p&gt;
        </Abstract>
        <OtherAbstract Language="EN"></OtherAbstract>
        <ObjectList>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">سرمايه¬گذاري</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">بخش انرژي، </Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">متغيرهاي کلان</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تعادل عمومي قابل محاسبه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">، ايران. </Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">طبقه¬بندي JEL :O13, O33, Q56</Param>
            </Object>
                    </ObjectList>
        <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://journal.buqaen.ac.ir/sdsb/article/download/20/19/320</ArchiveCopySource>
    </Article>
</ArticleSet>
